Sevmek Zamani

Bulutların gözleri parlıyor,
Güneş gülümsemeye başladı
Ağaçlar ise dallarıyla selamlıyor.
Sevmek zamanıdır şimdi...

Çallan saatler, ziller ve çanlar
Herbiri mutluluğun habercisi gibi,
Gökkubbe bir başka dönüyor bugün
Sevmek zamanıdır şimdi...

Tren rayları, makinistler, bilet satıcıları
Sanki herbiri aynı ezgiyi çalıyor
Ve aynı notada sessizlik çöküyor
Sevenler, sevilenler, sevmeye doyamayanlar
Sevmek zamanıdır şimdi...

Çocuk çığlıkları melodiye dönüyor
Sokak kedileri telaş içinde
Dilimde hiç susmayan bir ezgi
Sevmek zamanıdır şimdi...

Sonuç

Aşklarımı alt alta sıralayıp topluyorum
Geriye sadece sen kalıyorsun...

Ağlamak

Beni üç şey ağlatabilir;
Yoksulluk, çaresizlik ve de çocuklar...

Barış Elçi'si

Teker teker ölüyor Barış sevdalıları
yüzleri toprakla buluşuyor
kahpe bir kurşunla,
Bırakarak geride hep aynı resmi...

İçimdeki Sancı

Her mevsim sonbahar şimdi
Yapraklar sararmış
Her gün bir damla yağmur
Gökyüzü maviye hasret

Parkta atkılı ve ceketliler
Bir telaş içinde yürürler
Hızlı adımlarla eve doğru

Köpeklerin havlaması durmaz
Açların karın uğultularını bastırırcasına
Karışır sessizliğe
Loş ışıkların gerisindeki inlemeler

Kaç çocuk aç
Kaç çocuk sevgisiz
girer yatağa bu gece
Kaç tanesi düş kuramaz

Sokakta sarhoş mızıkacılar
Bir de aç kediler dolaşır
Ölümden korkmadan

Kaç sevgili sevişir
Kaç çift sabaha kadar tartışır
Kaç bekleyiş,
Kaç kavuşma

Diner mi içimdeki sancı
Sabaha varınca...

Trendeki Kadın

Şiir gibi gözlerin
Dudakların ise şarap misali
Sadece bakmak istiyorum
Susarak dudaklarının kıvrımında
Anlatıyor gözlerin herşeyi...

Değişen Birşey Yok

Her yer kan

Her yer acı

Her gün ölüm

Ülkem yine hüzün,

yine acımasız ve kalpsiz

Her akşam korku

Her sabah bekleyiş

Her gün çaresizlik

Ülkem yine umutsuzluk,

yine sevgisiz ve karanlık..

Günaydın

Şimdi sen uyuyorsun

En derin uykularda,

Düşler aleminde yolculuk ederken

Biliyor musun 

Kaç uçak havalanır Londra'da

Kaç ayrılık yaşanır,

Kaç buluşma

Kaç gözyaşı akar,

Kaç sevinç çığlığı 

Biliyor musun

Kaç çocuk uyku mağruru

Kaç sevgili

Özlem kokar

Ülkenin öte yanında

Kaç kalp atar

Kaç kişi uykusuz kalır

Her yolculuk hüzünlüdür derim

Bütün yolculuklar düşlerde kalmalı...

Bugün

Bugün erken kalkmalıyım 

Güneş'in doğuşunu izlerken 

kahvemi esen hafif rüzgarda yudumlamalıyım

Sevdiğimi izlerken uzanmış yatakta

Kondurmalıyım bir öpücük dudaklarına...

 

Sevdiğin Yanında Olmalı

Açtığında sabahleyin gözlerini ilk ışıkta

Görebilmelisin yanında uzandığını

Ya da gecenin zifiri karanlığında irkilirken 

Hissetmelisin seni sardığını

Uyandırmalı seni kondurduğu öpücükle 

dalıp gitmişken düşler alemine

nefesi boynunda, elleri göğsünde olmalı

Günün ilk çayını yudumlarken

Görebilmelisin gözlerindeki mutluluğu,

Ve de yaşam sevincini

Dinlerken bütün gün ne yapacagını

Sokuluvermelisin yanıbaşına 

Başını göğsüne koyup

Okşayıvermeli saçlarını...

İhtiraslarını görmeli,

Paylaşmalı bütün şehvetleri 

Ve dinlemeli dünyanı

Dalıp giderken sessizce

Velhasıl yanıbaşında olmalı

Yaşamının ta ortasında...

Bekliyorum

Bekliyorum seni
Gel usulca sokul yanıma
Izleyelim birlikte  gökyüzünde akan yıldızları
Sonra yudumlarken şaraplarımızı
Düşlerimizdeki yolculuğa çıkalım

Sımsıkı tut ellerimi
Şu kederli köşeyi dönerken,
Susamış dudaklarımı gör
Hiç durmadan atıp duran kalbimi dinle

Uyanmadan kulağına fısıldadığım dizelerle
Konduruver o beklediğim ilk  öpüçüğü
Susayan dudaklarıma

Bekliyorum işte...

Nisan

Yüreğim çoraklaşmış bir çöl misali
Bekliyor Nisan yağmurlarını...

Merak Iste

Hep merak ederim
eski sevgililerimi
Ne yapip ettiklerini

Benden sonra kac kisi sevdiklerini
Benden daha cok sevdiklerini
Yeni hobilerini

Kiminden alirim haber
ara sira da olsa
Bazilari ile gorusurum hatta

Ve hatta tanirim
bazilarinin kocalarini
Ya da yeni sevgililerini

Hepsi kalbimin bir kosesinde
dagilmis her  yana
Dort bir yerde

Seni Sevmek Istiyorum

-II-
Aniden cikip geleceksin
Gecenin zifiri karanliginda
Suzulup yildizlarla acik biraktigim camdan
Koyuvereceksin bir opucuk kurumus dudaklarima

Geriye Kalan

Gittiginde ne kalir geriye
Vizesiz sessizligin ve mavi gulusun disinda

Seni Sevmek Istiyorum

-I-
Seni sevmek istiyorum
hem de delicesine...

HUZNU SEVIYORUM

Hep apansiz geliyorsun,

Bak yine yakaladin beni

ansizin ve savunmasiz.

Yuregimin puslu yani kanadi.

Bazen mekanlardir sislendiren yuregimi,

Dogdugum koy gelir aklima, yasadigim kasaba

ya da universiteli yillarimin sehri.

Hep ayni paydada bulusuruz;duraganlik ve de ozlem.

Hani sevdigim insanlar da gelir aklima.

Aile, dostlar ve de sevdigim sairler.

Birlikte yudumlanan caylar veye tokusturulan biralar.

Alip goturur o mekanlara ve o insanlara yuregimin puslu yani.

Uzunca bir sure oldu haber almayali sevdiklerimden.

Sadece o soluk gulusler dusuyor aklima ve ben basliyorum gecmisdeki o sicakligi aramaya.

Kahkalar ve de bitmek bilmeyen sigara dumani altindaki derin mevzular cemberi.

En cok da sevdigim kadinlar puslandirir yuregimi.

Ilk dokunus, ilk opucuk…

Sabahlara kadar dinmeyen o yurek.

Bir de opemedigim kadinlar duser yollarima.

Oysa ne cok sevmistim.

Yuregim puslandi yine,

Ama olsun seviyorum sisli havada yolculuk yapmayi.

Gecmise gidiyorum ve gecmis geliyor bana.

Hana gecmisle ani birlikte yasamak gibi birsey...

VE SOZ BITTI

Kulagima fisildiyorsun,

biraz cekingen ve de urkek.

Kuculuyor agzindan cikan sevgi sozcukleri

ama gozlerin isil isil

sanki beni ilk defa sararcasina

Daliyorsun gozbebeklerime,

Bir an bile kirpmadan gozlerini

Ta ki sevincle alana dek

o onaylayici bakislari.

Hic soylemedim ne kadar sevdigimi seni

Oysa sen hep bekliyordun

bir gun cikacak diye

Dudaklarimin arasindan o sozler.

Bak gozlerime bir daha,

Daha daha...

Daha derinlere

Sozun bittigi yerdir iste

Yeterki bozma bu tilsimli sessizligi.

SEN

Oyle yayilmis ki mutluluk

Okuyorum gozlerinin icinde

Ta derinliklerinde

Ama nedense uzun surmeyecek gibi

Her an calacak birileri 

Ve sen farkina varmayacaksin

Olsun ama,

Sut mavisi gulusun kalacak akillarda

O mutlulugu senden calan ise hatirlanmayacak

Bakiyorum icine 

Ta derinliklere ve daha da derinliklere

Konusmak istiyorsun ama sessizligin vize vermiyor

Icindeki cocuga sariliyorum hani birden atacak cigligi diye

Susmak artik kutsanmiyor bu gezegende

Cigligin bir haykiris olur ve karisir gecenin sessizligine

Geriye saman alevi kalir ve de sut mavisi gulusun

Haykir icindekini ve ozgurlestir o cocugu

Bak bogacak sana sikica sarilmaktan

22/08/2009

Hasta

Surekli bağışıklık sıstemımın ne kadar güçlü oldugundan bahsetsemde senede bırkac kez benı hayal kırıklığına ugratıp yataklara düşürür. Bu yatak anları bıraz da kendımle başbasa  kalmamı saglar. Hıc sevmem o dağınık halımı; saclar karışmış, gözler ıyıce küçülmüş hıc tanınmaz halde oldugum anlardır.
Hasta anlarımda aynı pıjamamı gıyerım. Bır nevı hastalık anı pıjaması. Çok anısı vardır bende, götürür ta gerılere hem cok rahatttır da. Bolca uzerıme oturur, hareket etmek çok rahatsız ıcınde. Tabı çok da sıcak tutar.
Genellıkle ılk günlerde ılac almam. Yuklenıverırırm portakala ve de mandalınaya. Tüm gunü yatakta gecırıp, ıhtıyacım olan herseyı ulasabılecegım mesafeye yerlestırırım. Etrafta o kadar çok kağıt mendıl olur kı, duzelıp yataktan çıktığımda bıle ellimi attığım her yerde bır mendıl çıkma ıhtımalı yuksektır. Ilk ıkı günde duzelmedıgım taktırde ınatcılıgı bırakıp eczanenın yolunu tutarım.
Kulağım telefondadır. Dostların seslerının  en hoş geldıgı anlardır. Bıraz da naz edıp sıtem çekmek de ısın bır parçası. Küçüklüğüm gelır aklıma sureklı. Hastalanıp yatağa düştüğüm günler, kı küçükten çok hastalanırdım. Annemın etrafımda dört donmesı gelır aklıma. Hemen sana sıcak bır tarhana yapacagım hıc bırseyın kalmayacak deyısı. Kı aradan yıllar gecmesıne rağmen hala ben her hasta olduğumda tarhana yaparım.
Yatakta gecen süre uzadıkça keyfı de kaçmaya baslar. Ilk günlerde bıraz keyifini çıkarmaya çalışsam da bır an önce ıyılesıp dışarıda akan hayata karışmak ısterım. Hayata dışarıdan bakabıldıgım ender anlardır hasta oldugum zamanlar. Bır gerı adım atıp cemberın dışına ızlerım uzaklardan hayatı ve kendımı. Kendımı cok dıngın ve huzurlu hıssederım hayata karşı. Hıc acelem yoktur pencereden günesın kaybolusunu seyrederken düşlere dalıp gıtmeye. Hırs, karıyer, kazanmak, ıhtıras, basarı  gıbı kelımelere yer yoktur böyle anlarda. Hayata bakış acım ve yaşayışım cok daha basıt bır hal alır. Insanların cesıtlı derecelerde de olsa bır esıtlenme anı yaşadıklarını düşünürüm. Ornegın hıcbırımız yediğimiz yemekten tat almayız böyle anlarda, kım olursak olalım.
Elım arada telefona gıder. Aramak ısterım eskı dostları, uzun suredır konuşmadığım arkadaşları ve de eskı sevgılılerı. Kendıme  "günah çıkarttığım" anlardır bıraz bunlar.
Ama gunün sonunda kendıme sığınırım, tüm cevaplar kendımde saklı.