Limbo

Verilmeli artik bir karar,gecerken sirat koprusunu.
Bir yandan asagida hisedilen alevlerin yakiciligi,
diger tarafdan sabirsiz huriler.

O an her andir,
belki de bu an degil.

Iskalayip duruyor alevler topuklarimi
Karsida ise gulusup duruyorlar bana,
haydi cabuk gel dercesine.

Bakiyorum arkama...
Oyle bir uzun geliyor ki aldigim yolculuk
Her an dusup kalabilirim bitkinlik ve yorgunlukdan.
Oysa yol daha yarilanmadi bile!

Bir adim ileri
ve de bir geri.

Melekler, alevler ve ben...

Tarih

Ve kirildi cemberin son halkasi da!Oysa ne dusler yasanacakdi bu upuzun yolculukda.Buyuk bir umutla yola cikmadiysak da, her adim atisimiz tarihin sayfalarina birer birer isliyordu. Ve yazilacakdi tarih yeniden,biz her ne kadar farkinda olmasak da. Hep kahramanlar degil ki tarihi yazan, ya da buyuk savasimlarin o yilmaz ve fedakar savascilari....Dustuyse eline o apansiz ve acimasiz, yurek desen cellatlarin eline yazivermek o kavgalari ve de ihtiraslari; artikbizim degildir o tarih.Yazabilirler mi ofkemizi o yalin ve icine sigmaz haliyle....Ya sevgimizi ve de asklarimizi!Mumkun mu cellatin kaleme dokebilmesi?

Ama en buyuk ihaneti biz kendimize yaptik.Verdik eline kalemi cellatin.....

Artik birer kurulmus guzel dusden ote degildir yasadiklarimiz. Istersen savur bir tarafa hic yasanmamiscasina, ama tarih cokdan yazildi ve yok hic bir sansin degistirmeye yazilanlari, ne de gucun yeter yeni bir tarih yazmaya. Bazen bakip bakip gulecegiz ayni anda birbirimizden habersiz....Tatli bir sicaklik saracak tum bedenimizi ve anlayacagiz ki o an guluyoruz ayni seye.Bazen de garip bir huzun saracak bedenimizi ve isleyecek tek tek tum hucrelerimize ve durup aglayacagiz birlikde, ama gozyaslarimiz bile bulusmayacak ayni noktada....Tarihdir bu artik!

Birer usta titizligiyle ormusduk yolculugumuzun tum detaylarini.Her ne kadar tek basimiza kalsak da zaman zaman, biliyorduk ki, bu yolculuk iki kisilik ve yok hicbir luksumuz birakiverip aniden zamanin akisina hayatimizi. Yorulduk bazen ve oturup aldik birer derin nefes, ama bitirecekdik bu yolculugu....Tatli birer gulumseme ve o soylenen guzel sozler guc verdi yorgun ve de yipranmis yureklerimize.

Ama hicbir yolculuk sonsuza akmaz ki!...

Ve kirildi cemberin son halkasi bir kez daha! Simdi yeniden yazilacak tarih...

Olum

Yakalayiverir hic beklemedigin bir anda,
Hazir misin, degil mi sormaz.
Kim hazir olabilir ki!

Dusuncesi bile urpertiverir,
bakarsin geriye
ve ne de kisaymis hayat dersin.
Oysa daha cok sey var yasayacak.

Bekleyis

Bir o yana, bir de bu yana
her taraf kapali.
Cikamazsin isde saplanip kalmissin
bekleyeceksin uzatsin biri elini.

Kaplasa da bir karamsarlik buludu uzerini,
bilirsin acacagini gunesin
o bardakdan bosanircsina yagan yagmurdan sonra.
Birden acar gozlerinde gunes
ve yureginde kipirdanip durur birseyler.

Alirsin kokusunu yanibasindaymis gibi,
Her an atlayacakmis gibi kollarina
bekleyip durursun.

Uzun surdu bekleyisin bu sefer,
yorgunsun ve gozlerin dalip gidiyor uzaklara,
Gorurum diye dalip giderim
uykunun en sicak davetine.

Ofke

Iste an gelir fiskirir beynine kan,
Tutamazsin kendini
ve savurursun kufurlerini saga sola.
Artik eser yoktur o sakin ruh halinden.

Ne demeli, an gelmisdir.
Kukreyip bagirabilirsin,
ve hatta tukurup sokagin orta yerine
hic birsey olmadan devam edersin yoluna.
O alimli elbisesi icinde sana bakan yadirgayici gozlere aldirmadan.

Ve zaman gelir ogrenirsin ofkenle yasamayi,
ama unutmazsin ofkeyle yasamayi.
Yine tukurursun bos sokaklara
aldiris etmeden alimli kadinin bakislarina.

Oylesine Bir Gun

Oylesine bir gun isde,
Birazdan kalkacagim yatagimdan
ve yaktikdan sonra ilk sigarami
bakacagim pencereden disari.
Cok da sogukmus bugun.
En iyisi cikmamali disari.

Cayin sicakligiyla isiniyorum,
ancak yuregim hala uykuda ve
isitamiyor gunesin ilk isiklari.
Birden kapliyor bir gulumseme
yuzumu ve de yuregimi.

Aciyorum kapiyi ve gec otur diyorum.
Sikilgan ve de utangac biraz.
Ama surmuyor utangacligi uzun.
Sokuluyor yanibasima ve
kondurur kondurmaz ilk opucugu
Birakiveriyorum kendimi kollarinda.
Biraz sevkat ve biraz da ilgi isitiyor yuregim.

Canlaniyor tenim, degdikce gozlerim
o kapkara, isilgan ve de sevecen bakislara.
Yok,degil artik siradan bir gun,
Aliyor beni icine ve birakiyorum yuregimi
ses veren o buyucu ve de kirilgan yurege.

KIRMIZI

Oyle aliyorsun ki icine beni, birden kaybolabilirim sicakligin ve derinliginde. Neden oyle saf ve masum gorunmeye calisiyorsun ki! Hic de degilsin...
Ama cocuksu gulumsemendir en cok da hatirlanan, yasanan buyuk yanginlarda ve de kavgalarda. Kolay mi birden unutabilmek dudaklarindan suzulen o sevgi sozcuklerini, ya ne demeli o saskin ve siginmaya calisan bakislara!
Hey kendine yetemeyen yalnizligin Tanricasi!Bak su pencereden disari ve gor neler akip gidiyor yanibasinda, hic farkinda degilken gecenin agirca dususunu...
Artik zamanidir kirmizinin parlak yuzune bir opucuk kondurmanin...

Bu Aksam

Muzigin dinginligi aldi beni icine,
sariyor sikica...
Ve huznun arkadasligi.

Belki gelirim yanina,
gulumsersen son bir defa.
Oyle bir yolculuk olur ki,
defteri tutulmali....

Wellcome!!!