HUZNU SEVIYORUM

Hep apansiz geliyorsun,

Bak yine yakaladin beni

ansizin ve savunmasiz.

Yuregimin puslu yani kanadi.

Bazen mekanlardir sislendiren yuregimi,

Dogdugum koy gelir aklima, yasadigim kasaba

ya da universiteli yillarimin sehri.

Hep ayni paydada bulusuruz;duraganlik ve de ozlem.

Hani sevdigim insanlar da gelir aklima.

Aile, dostlar ve de sevdigim sairler.

Birlikte yudumlanan caylar veye tokusturulan biralar.

Alip goturur o mekanlara ve o insanlara yuregimin puslu yani.

Uzunca bir sure oldu haber almayali sevdiklerimden.

Sadece o soluk gulusler dusuyor aklima ve ben basliyorum gecmisdeki o sicakligi aramaya.

Kahkalar ve de bitmek bilmeyen sigara dumani altindaki derin mevzular cemberi.

En cok da sevdigim kadinlar puslandirir yuregimi.

Ilk dokunus, ilk opucuk…

Sabahlara kadar dinmeyen o yurek.

Bir de opemedigim kadinlar duser yollarima.

Oysa ne cok sevmistim.

Yuregim puslandi yine,

Ama olsun seviyorum sisli havada yolculuk yapmayi.

Gecmise gidiyorum ve gecmis geliyor bana.

Hana gecmisle ani birlikte yasamak gibi birsey...

VE SOZ BITTI

Kulagima fisildiyorsun,

biraz cekingen ve de urkek.

Kuculuyor agzindan cikan sevgi sozcukleri

ama gozlerin isil isil

sanki beni ilk defa sararcasina

Daliyorsun gozbebeklerime,

Bir an bile kirpmadan gozlerini

Ta ki sevincle alana dek

o onaylayici bakislari.

Hic soylemedim ne kadar sevdigimi seni

Oysa sen hep bekliyordun

bir gun cikacak diye

Dudaklarimin arasindan o sozler.

Bak gozlerime bir daha,

Daha daha...

Daha derinlere

Sozun bittigi yerdir iste

Yeterki bozma bu tilsimli sessizligi.

SEN

Oyle yayilmis ki mutluluk

Okuyorum gozlerinin icinde

Ta derinliklerinde

Ama nedense uzun surmeyecek gibi

Her an calacak birileri 

Ve sen farkina varmayacaksin

Olsun ama,

Sut mavisi gulusun kalacak akillarda

O mutlulugu senden calan ise hatirlanmayacak

Bakiyorum icine 

Ta derinliklere ve daha da derinliklere

Konusmak istiyorsun ama sessizligin vize vermiyor

Icindeki cocuga sariliyorum hani birden atacak cigligi diye

Susmak artik kutsanmiyor bu gezegende

Cigligin bir haykiris olur ve karisir gecenin sessizligine

Geriye saman alevi kalir ve de sut mavisi gulusun

Haykir icindekini ve ozgurlestir o cocugu

Bak bogacak sana sikica sarilmaktan

22/08/2009

Hasta

Surekli bağışıklık sıstemımın ne kadar güçlü oldugundan bahsetsemde senede bırkac kez benı hayal kırıklığına ugratıp yataklara düşürür. Bu yatak anları bıraz da kendımle başbasa  kalmamı saglar. Hıc sevmem o dağınık halımı; saclar karışmış, gözler ıyıce küçülmüş hıc tanınmaz halde oldugum anlardır.
Hasta anlarımda aynı pıjamamı gıyerım. Bır nevı hastalık anı pıjaması. Çok anısı vardır bende, götürür ta gerılere hem cok rahatttır da. Bolca uzerıme oturur, hareket etmek çok rahatsız ıcınde. Tabı çok da sıcak tutar.
Genellıkle ılk günlerde ılac almam. Yuklenıverırırm portakala ve de mandalınaya. Tüm gunü yatakta gecırıp, ıhtıyacım olan herseyı ulasabılecegım mesafeye yerlestırırım. Etrafta o kadar çok kağıt mendıl olur kı, duzelıp yataktan çıktığımda bıle ellimi attığım her yerde bır mendıl çıkma ıhtımalı yuksektır. Ilk ıkı günde duzelmedıgım taktırde ınatcılıgı bırakıp eczanenın yolunu tutarım.
Kulağım telefondadır. Dostların seslerının  en hoş geldıgı anlardır. Bıraz da naz edıp sıtem çekmek de ısın bır parçası. Küçüklüğüm gelır aklıma sureklı. Hastalanıp yatağa düştüğüm günler, kı küçükten çok hastalanırdım. Annemın etrafımda dört donmesı gelır aklıma. Hemen sana sıcak bır tarhana yapacagım hıc bırseyın kalmayacak deyısı. Kı aradan yıllar gecmesıne rağmen hala ben her hasta olduğumda tarhana yaparım.
Yatakta gecen süre uzadıkça keyfı de kaçmaya baslar. Ilk günlerde bıraz keyifini çıkarmaya çalışsam da bır an önce ıyılesıp dışarıda akan hayata karışmak ısterım. Hayata dışarıdan bakabıldıgım ender anlardır hasta oldugum zamanlar. Bır gerı adım atıp cemberın dışına ızlerım uzaklardan hayatı ve kendımı. Kendımı cok dıngın ve huzurlu hıssederım hayata karşı. Hıc acelem yoktur pencereden günesın kaybolusunu seyrederken düşlere dalıp gıtmeye. Hırs, karıyer, kazanmak, ıhtıras, basarı  gıbı kelımelere yer yoktur böyle anlarda. Hayata bakış acım ve yaşayışım cok daha basıt bır hal alır. Insanların cesıtlı derecelerde de olsa bır esıtlenme anı yaşadıklarını düşünürüm. Ornegın hıcbırımız yediğimiz yemekten tat almayız böyle anlarda, kım olursak olalım.
Elım arada telefona gıder. Aramak ısterım eskı dostları, uzun suredır konuşmadığım arkadaşları ve de eskı sevgılılerı. Kendıme  "günah çıkarttığım" anlardır bıraz bunlar.
Ama gunün sonunda kendıme sığınırım, tüm cevaplar kendımde saklı.

Anılar

Üst üste geliyorsunuz,
Hiç beklemedıgım anda
üstüme geliyorsunuz
Kaldırmıyor bu ağırlığı kalbim

Sensiz

Yüreğimin sol yani yaralidir hep
Urperir her soğuk rüzgarda
Ve kanayip durur her hatırladığımda seni

Geldim Iste

Kendi Sesinden


Sülfür inceldi ve en yorgun yerinden kırıldı ayna
Tenhaydı düşlerim, geceydi, çıkıp geldim işte
Su ve ateş bir de gülünç yalnızlığım var sana
Getirebildiğim, kokularını yitirmişti çünkü güller

Suyu dinle ateşi yak özledim demek bu

Parasız yatılı hüzünlerden ne kalır geriye
Biraz Tamil biraz Türküz ayıptır söylemesi
İntiharsa günahtır külliyen yasak bilirsin
Pısırık bir ihtilal gibi getirdim sana bunları

Bir de belleğim, başıma bela hazin ve komik üstelik
Hatırla eskiyen meydan saatini, çocukluğundur
Tayyare pulları getirdim sana evden kaçışlarımı
İstersen yok say bunları tespih de yapabilirsin

Beni vur saatin altında seni seviyorumdur bu

Şiir yazan bir adamın fotoğrafı var yanımda
Kendini ölümlü sanıyor onu getirdim ganimettir
Büyüdü büyülenerek, taşlayarak kovdu kabilesi onu
Suyun öte yakasında yaşadı, Sisyphos dediler adına

Sülfür inceldi ve en yorgun yerinden kırıldı ayna
Ayna pusluydu bunca yıl nice sır taşımaktan
Kırılmanın sesini duydum ve onu getirdim sana
Unutulmaya geldim işte onarılmaya değil

Kov beni kabilenden ama bekliyorum demek buYazar : AHMET TELLİ

Kalbim

Kalbim dört kose,
Çekilmiş dört bir kenara.
Kuzeyden soğuk ruzgarlar eser, urperir
Zaman zaman issitsa da güney rüzgarları
Ama atar hep doğudan doğuya...

Nostaljik

Bir yolculuga başlıyorum
gerilere ta gerilere
Arıyorum seni cadde baslarında
kalabalık sokaklarda,
sığındığımız sacak altlarında
otobüs duraklarında
Yalnız ve telassiz bakışlarda.

Kadınlar

Sarisin, ya da esmersiniz
Belki de kumral
Ama gozyaslariniz hep ayni renk

Sessizlik

Kıvrım kıvrım sacları,
dalgalanır aksam esintisinde

Selam veriyor gözleriyle
hiçbir kelime etmeden

Ve kucaklıyor mavimsi gulusuyle
yıllardır bekleyen öksüz yalnızlığımı

Sen ve Ben

İki ayri sehrin hikayesi bizim
İki ayrı dunyanın.

Birimiz acmış kollarını
Tüm gökyüzünü kucaklamak istercesine,
Kabuğuna sigamayan

Digeri ise icine sığınmış
Sigamadan bu dünyaya

Birimiz mavi guluslu,
Süt mavisi
Gözlerinde bir ışık

Digerinin huzunludur bakışları
Derinliginde kaybolursun

Birimizin kalp atışları
Uyandırır sabahın ışığında
Digerinin tek kişilik sancıları.

ADA

Asklarimi siraliyorum

Ve hepsi bir kavsakta bulusuveriyor aniden

Hepsi birbirinden habersiz ama

kulaklarina fisildadigim o sozcuklerden

YOLCULUK

38 numarali koltukda otobus yolculugu omrum,
Biraz sıkıştırılmış ve biraz da son dakika misali
Bu hayat benim mi diye sorup duruyorum her durakta

Hatirlamiyorum cocukluguma ait guzel anilari
animsadiklarim ise silik ve huzunludur.
Optugum kadinlarin yuzlerini unuttum
Opemediklerimin ise gulusleri duser aklima ara sira

Dagin zirvesine sanki hic yolculuk yapmamis gibi,
izliyorum tepelerin sehvetli durusunu yamaclardan
buyuyor gozumde yolculuklar

Gurultunun orta yerinde sessiz yuruyusleri seciyorum
Ama sessiz gecmiyor icimdeki yolculuklar

Dolambacli yollar yerine, duz adimlarla arsinlamayi yollari
yeni yolculuklardansa bekleyisleri
durmaksizin konusmaktansa goz goze durmayi saatlerce...

Kurk Mantollu Madona by S.Ali

Cok huzunlu ve ayni zamanda gercekci bir hikaye. Ask bu kadar yalin ve guzel bir dille anlatilabilir. Hemen basindan itibaren okuru icine alan ve sonuna kadar da bir parcasi olarak tutmasini basaran ender kitaplardan biri.

Herkesin kendisinden birseyler bulacagi, yasadiklarini animsattigi ya da yasayamadiklarini ozetleyen bir hikaye. Herbirimiz biraz Havranli Raif Efendi ya da Maria Puder degil miyiz! Ya da yasadiklari aska imrenen, keske ben de boyle bir ask yasayabilseydim dedirten bir ask degil midir Kurk Mantollu Madonna!

S.Ali`nin kisilik tasvirleri ve karakter analizi biraz Dostoyevski`yi animsatti bana. Sanki bir an Suc ve Ceza`yi okur gibiydim. Raif Efendi ile Raskolnikov karakterleri arasinda baglanti kurup, ortak noktalarini bulmaya itti beni.

Belki hikayeyi daha da ilginc kilan "Dogu" toplumlarindaki cogu ask hikayesi gibi huzunle bitiyor olmasi, insana "mutlu ask yoktur" dedirtmesidir. Sonucta, yillar once neden okumamisim diye hayiflandigim; ama kitabi bitirdigimde de en guzel oyuncagini kaybettikten sonra bulan bir cocuk gibi sevindigimi de soyleyebilirim.

Tum buyuk asiklara ve hic aski yasamayanlara adanacak bir kitap. Tavsiye ederim...

Foto

Yuregime duser ani bir damla
Tam da yarali kosesine
Kaldirip atar kabuklari
Ve tekrar kanamaya baslar
Hic onarilmamiscasina

Bir cocuk gibi masum
Ve caresiz bakarim etrafa

Gozler,
Gulusler
ve gitmeler
Eklenir karanligin sessiz cigligina

Tek Kisilik Vesikalik

Hayatim siyah beyaz tek kisilik vesikalik
Uclari kivrilmis,biraz da solmus renkler
Arkayuzunde ise yer bulmak icin savasan kelimeler

Fuzuli

Bir ud nagmesi gibi hayat,
Hep ayni gazeli calip duruyor bu aralar
Sanki ayni notada takilip kalmis tum beyitler,ne matla var ne makta....

Dunya

Bugun sol omuzum biraz dustu
agirlasiyor yukum,sanki dunya daha da yakinlasiyor
Ustume ustume gelircesine

Hep bir pazarlik icindeyiz,
Sartlarimiz agir.
O benim yorungesinde dolanmami istiyor
ben ise O’nun yorungesini degistirmek

Kah ben O'nun yorungesinde
Kah O benim cizdigim yorungede,
Dolanip duruyoruz iste
bilsek de gecmeyecek sozumuz birbirimize

36 Numara

Baslangic ve sonun bulustugu yer,
Biraz heycan biraz da huzun
Yasamin ta kendisi

Hani bazen hircin bir dalganin kayalara sertce carpmasi
Bazen de sessiz sularda yol alan bir gemi
Kimi zaman gokyuzunde yildizlarla yolculuk
Kimi zaman ise yeryuzunden izlemek yildizlari.

36 numara
Yasamin ta kendisi...