Anılar

Üst üste geliyorsunuz,
Hiç beklemedıgım anda
üstüme geliyorsunuz
Kaldırmıyor bu ağırlığı kalbim

Sensiz

Yüreğimin sol yani yaralidir hep
Urperir her soğuk rüzgarda
Ve kanayip durur her hatırladığımda seni

Geldim Iste

Kendi Sesinden


Sülfür inceldi ve en yorgun yerinden kırıldı ayna
Tenhaydı düşlerim, geceydi, çıkıp geldim işte
Su ve ateş bir de gülünç yalnızlığım var sana
Getirebildiğim, kokularını yitirmişti çünkü güller

Suyu dinle ateşi yak özledim demek bu

Parasız yatılı hüzünlerden ne kalır geriye
Biraz Tamil biraz Türküz ayıptır söylemesi
İntiharsa günahtır külliyen yasak bilirsin
Pısırık bir ihtilal gibi getirdim sana bunları

Bir de belleğim, başıma bela hazin ve komik üstelik
Hatırla eskiyen meydan saatini, çocukluğundur
Tayyare pulları getirdim sana evden kaçışlarımı
İstersen yok say bunları tespih de yapabilirsin

Beni vur saatin altında seni seviyorumdur bu

Şiir yazan bir adamın fotoğrafı var yanımda
Kendini ölümlü sanıyor onu getirdim ganimettir
Büyüdü büyülenerek, taşlayarak kovdu kabilesi onu
Suyun öte yakasında yaşadı, Sisyphos dediler adına

Sülfür inceldi ve en yorgun yerinden kırıldı ayna
Ayna pusluydu bunca yıl nice sır taşımaktan
Kırılmanın sesini duydum ve onu getirdim sana
Unutulmaya geldim işte onarılmaya değil

Kov beni kabilenden ama bekliyorum demek buYazar : AHMET TELLİ

Kalbim

Kalbim dört kose,
Çekilmiş dört bir kenara.
Kuzeyden soğuk ruzgarlar eser, urperir
Zaman zaman issitsa da güney rüzgarları
Ama atar hep doğudan doğuya...

Nostaljik

Bir yolculuga başlıyorum
gerilere ta gerilere
Arıyorum seni cadde baslarında
kalabalık sokaklarda,
sığındığımız sacak altlarında
otobüs duraklarında
Yalnız ve telassiz bakışlarda.

Kadınlar

Sarisin, ya da esmersiniz
Belki de kumral
Ama gozyaslariniz hep ayni renk

Sessizlik

Kıvrım kıvrım sacları,
dalgalanır aksam esintisinde

Selam veriyor gözleriyle
hiçbir kelime etmeden

Ve kucaklıyor mavimsi gulusuyle
yıllardır bekleyen öksüz yalnızlığımı

Sen ve Ben

İki ayri sehrin hikayesi bizim
İki ayrı dunyanın.

Birimiz acmış kollarını
Tüm gökyüzünü kucaklamak istercesine,
Kabuğuna sigamayan

Digeri ise icine sığınmış
Sigamadan bu dünyaya

Birimiz mavi guluslu,
Süt mavisi
Gözlerinde bir ışık

Digerinin huzunludur bakışları
Derinliginde kaybolursun

Birimizin kalp atışları
Uyandırır sabahın ışığında
Digerinin tek kişilik sancıları.

ADA

Asklarimi siraliyorum

Ve hepsi bir kavsakta bulusuveriyor aniden

Hepsi birbirinden habersiz ama

kulaklarina fisildadigim o sozcuklerden

YOLCULUK

38 numarali koltukda otobus yolculugu omrum,
Biraz sıkıştırılmış ve biraz da son dakika misali
Bu hayat benim mi diye sorup duruyorum her durakta

Hatirlamiyorum cocukluguma ait guzel anilari
animsadiklarim ise silik ve huzunludur.
Optugum kadinlarin yuzlerini unuttum
Opemediklerimin ise gulusleri duser aklima ara sira

Dagin zirvesine sanki hic yolculuk yapmamis gibi,
izliyorum tepelerin sehvetli durusunu yamaclardan
buyuyor gozumde yolculuklar

Gurultunun orta yerinde sessiz yuruyusleri seciyorum
Ama sessiz gecmiyor icimdeki yolculuklar

Dolambacli yollar yerine, duz adimlarla arsinlamayi yollari
yeni yolculuklardansa bekleyisleri
durmaksizin konusmaktansa goz goze durmayi saatlerce...

Kurk Mantollu Madona by S.Ali

Cok huzunlu ve ayni zamanda gercekci bir hikaye. Ask bu kadar yalin ve guzel bir dille anlatilabilir. Hemen basindan itibaren okuru icine alan ve sonuna kadar da bir parcasi olarak tutmasini basaran ender kitaplardan biri.

Herkesin kendisinden birseyler bulacagi, yasadiklarini animsattigi ya da yasayamadiklarini ozetleyen bir hikaye. Herbirimiz biraz Havranli Raif Efendi ya da Maria Puder degil miyiz! Ya da yasadiklari aska imrenen, keske ben de boyle bir ask yasayabilseydim dedirten bir ask degil midir Kurk Mantollu Madonna!

S.Ali`nin kisilik tasvirleri ve karakter analizi biraz Dostoyevski`yi animsatti bana. Sanki bir an Suc ve Ceza`yi okur gibiydim. Raif Efendi ile Raskolnikov karakterleri arasinda baglanti kurup, ortak noktalarini bulmaya itti beni.

Belki hikayeyi daha da ilginc kilan "Dogu" toplumlarindaki cogu ask hikayesi gibi huzunle bitiyor olmasi, insana "mutlu ask yoktur" dedirtmesidir. Sonucta, yillar once neden okumamisim diye hayiflandigim; ama kitabi bitirdigimde de en guzel oyuncagini kaybettikten sonra bulan bir cocuk gibi sevindigimi de soyleyebilirim.

Tum buyuk asiklara ve hic aski yasamayanlara adanacak bir kitap. Tavsiye ederim...

Foto

Yuregime duser ani bir damla
Tam da yarali kosesine
Kaldirip atar kabuklari
Ve tekrar kanamaya baslar
Hic onarilmamiscasina

Bir cocuk gibi masum
Ve caresiz bakarim etrafa

Gozler,
Gulusler
ve gitmeler
Eklenir karanligin sessiz cigligina

Tek Kisilik Vesikalik

Hayatim siyah beyaz tek kisilik vesikalik
Uclari kivrilmis,biraz da solmus renkler
Arkayuzunde ise yer bulmak icin savasan kelimeler

Fuzuli

Bir ud nagmesi gibi hayat,
Hep ayni gazeli calip duruyor bu aralar
Sanki ayni notada takilip kalmis tum beyitler,ne matla var ne makta....

Dunya

Bugun sol omuzum biraz dustu
agirlasiyor yukum,sanki dunya daha da yakinlasiyor
Ustume ustume gelircesine

Hep bir pazarlik icindeyiz,
Sartlarimiz agir.
O benim yorungesinde dolanmami istiyor
ben ise O’nun yorungesini degistirmek

Kah ben O'nun yorungesinde
Kah O benim cizdigim yorungede,
Dolanip duruyoruz iste
bilsek de gecmeyecek sozumuz birbirimize

36 Numara

Baslangic ve sonun bulustugu yer,
Biraz heycan biraz da huzun
Yasamin ta kendisi

Hani bazen hircin bir dalganin kayalara sertce carpmasi
Bazen de sessiz sularda yol alan bir gemi
Kimi zaman gokyuzunde yildizlarla yolculuk
Kimi zaman ise yeryuzunden izlemek yildizlari.

36 numara
Yasamin ta kendisi...

Kiblem Ruzgar

Hani birden cikip gelecekmis gibi
Donup bakiyorum icime yine
Dalip en derinlere ariyorum
Sorular sorular sorular...

Irkiliyorum gecenin en tenha yerinde
Sanki yeniden dogacakmisim bulursam o sorunun cevabini
Oysa bir omur yarilandi kiyidan ayrilali

Ucsuz ve bucaksiz bir okyanustayim
Kaybettigim tek damla gozyasimi ariyorum
Ruzgar kiblem oluyor ve kapilip gidiyorum

Kac milyon kez ciktim bu yolculuga
Cebimde yeni umutlar her kiyidan ayrilisimda
Ama bu yollari biliyorum,su kosedeki ciliz isigi
Ya da banu durup gulumseyen esmer kaldirimlari

Yolculuk ben oluyor
Ben yolculuga donuyorum

Firtinalar kopuyor yuregimin derinliklerinde
Haykiriyor icimdeki cocuk
Bense aldirmadan birakiyorum yelkenleri ruzgara
Savruluyorum her dalgadan umarsizca
Bir o yana bir bu yana
Ama variyorum sabaha geceninin en karanliginda

Evet hazirim simdi
Yepyeni bir yolculuga
Gozlerim kiyiya ilisiyor, sanki ilk defa ayrilircasina
Kiblem ruzgar yine....

Baykal

"Imagine it – the ice wide freeze of its size,
And their feet flapping noiselessly
Acres above your dreaming eyes
As you’re anchored by dense breath
And lead to wait and supplicate
In the temple of this Russian god.

Tectonic sections’ weight groaning
In the silent deep, letting go of bubbles
Air and sliding ice slipping upward ever
Towards those at the surface
Who daren’t look down
In case the vertigo clutches them
And their breath away til they sink
Forever into your hungrily grabbing depth.

The deepest point dark as a pine tree
Inverted cleanly delving as it falls further:
A crevice in the scream
As they see down forty metres or more
Sometimes, and think that they could fall
From your buoyancy…"

Thanks to J.

Yolculuk

Once gozlerindi dusledigim,
arkasinda o sicak gulusun.
Saran tum vucudumu kucucuk bir opucukdu.

Ne demeli belindeki o kivrima,
bir de ayaga kalkmis kalcalar.
Eh kaldirmis baslarini goguslerini de unutmamali...

Sen

Oyle bir sinmissin ki icime,
sokup atamiyorum,yerlesmissin bas koseye.

Ne ustune senelerin gecmesi,
ne de yasanan kacamaklar unutturur seni.

Her yeni yolculuk senden uzaklastirir derken
buluyorum kendimi seninle her seruvenin sonunda.
Biraz caresiz hani biraz da hayal kirikligina ugramis halde.

Nedir beni sana boyle baglayan,
hic mumkunu yok boyle baglanmanin.

Sana olan derin askim,belki de kizginligim.
Ulasamamanin cazibesi, uzakligin yarattigi gizem.

Bazen dusunuyorum her an bulacagim cevabini
Ama variyorum o kacinilmaz sona.
Basliyorsun aklima dusmeye ve cikmak istemiyorsun
Vucuduma sarilmis, ve de almissin baskoseyi.